به گزارش هنردستان: نگاهی آماری و تحلیلی به انتخابات اخیر هیات مدیره خانه تئاتر نشان می دهد که لیست بهسازی و توسعه با سرلیستی نادر برهانی مرند موفق تر بوده است.

 به نقل از خانه تئاتر، محمدرضا قلی پور از فعالان هنر نمایش در یادداشتی به بررسی انتخابات اخیر هیات مدیره و بازرس خانه تئاتر پرداخته است.

وی در یادداشت خود آورده است: ۱۲ خرداد ۹۷ انتخابات هیات مدیره خانه تئاتر برگزار شد. تعداد شرکت کنندگان این انتخابات به صورت حضوری و یا از طریق وکالت نامه در مجموع ۱۰۵۵ نفر اعلام شد که این تعداد هر یک امکان دادن ۷ رای یعنی ۷۳۸۵ رای به اعضای اصلی هیات مدیره را داشتند که در نهایت ۶۸۱۱ رای شمارش شده در صندوق انداختند و بدین ترتیب ۵۷۴ رای باطله یا نانوشته وجود داشته است و افرادی صلاح را بر آن دانسته اند که در برگه رای خود به جای نوشتن ۷ اسم برای انتخاب هیات مدیره اصلی اسامی کمتری را بنویسند یا طوری بنویسند که رای شان خوانده نشود.

در این انتخابات منتخبان به سه دسته قابل تقسیم هستند؛ لیست بهسازی و توسعه با سر لیست منتخب نادر برهانی مرند، لیست فراگیر با سر لیست منتخب ایرج راد و مستقلان که از میان آنان اصغر همت و مریم کاظمی راهی هیات مدیره شدند.

طبق آمار لیست بهسازی در مجموع با ۲۸۰۰ رای ۴۱ درصد کل آرا را کسب کرد، لیست فراگیر با ۲۴۹۱ رای ۳۶ درصد آرا و مستقلان نیز ۳۳ درصد آرا را به خود اختصاص دادند.

جالب توجه آنکه از ۲۸۰۰ رای لیست ۸ نفره توسعه و بهسازی ۱۷۴۸ رای مربوط به چهار نفری است که به عنوان عضو اصلی یا علی البدل وارد هیات مدیر شدند یعنی آقایان برهانی مرند، نریمانی، دلخواه و یاراحمدی و ۱۰۵۲ رای مربوط به چهار نفر بعدی این لیست است که از رسیدن به مقصود بازماندند.

در صورتی که از ۲۴۹۱ رای مربوط به لیست ۹ نفره فراگیر ۱۸۳۴ رای مربوط به آقایان راد، نعیمی، رحیمی و فرهانی است که هر چهار نفر به عنوان عضو اصلی وارد هیات مدیره شدند و ۵ نفر ناکام این لیست در مجموع ۶۵۷ رای کسب کردند.

بدین ترتیب وزن آرای انتخاب نشدگان لیست توسعه و بهسازی ۳۹۶ رای بیشتر از لیست فراگیر است. این در حالیست که لیست فراگیر با ۳۰۹ رای کمتر از بهسازی ها توانسته است ۴ عضو اصلی در هیات مدیره داشته باشد و لیست مقابل ۱ عضو اصلی و ۳ علی البدل، این یعنی رای بیشتر ولی نتیجه کمتر برای بهسازی و توسعه از یک سو و نشان از پایبندی بالاتر افرادی دارد که به لیست بهسازی رای داده اند چرا که نسبت آرای نیمه انتخاب نشده به منتخب آنها حدود ۶۰ درصد است در حالی که این نسبت برای فراگیرها حدود ۳۵ درصد است. این یعنی ۴۰ درصد رای دهندگان به لیست توسعه به تمام لیست رای نداده اند و در مقابل ۶۵ درصد فراگیری ها تمام لیست را انتخاب نکرده اند.

یک اشتباه مشترک در هر دو لیست وجود داشت و آن معرفی افراد مازاد بر تعداد قابل انتخاب در لیست است. تعداد رای ممکنه برای هر فرد ۷ رای است در حالی که بهسازی ها ۸ نفر و فراگیرها ۹ نفر معرفی کردند و این یک اشتباه بزرگ در رقابت های انتخاباتی مبتنی بر لیستی رای دادن است و باعث شکل گرفتن یک رقابت درون لیستی شده و بدین ترتیب یک صدایی و یک دستی لیست دیگر ۱۰۰ درصد نیست و بخش زیادی از آرای ریخته شده به سبد لیست از بین می رود.

حال اگر کاندیداهای حاضر در انتخابات را که حداقل ۶۰ رای کسب کردند در نظر بگیریم به جمعی با حضور ۲۲ نفر می رسیم. این افراد را اگر با ملاک معروفیت، شهرت و نام آشنایی دسته بندی کنیم به سه سطح الف، ب و ج می رسیم که الف بیشینه و ج کمینه است. بدین ترتیب طبق نتایج حاصل شده در انتخابات می توان گفت که ۷۵ درصد افراد دسته الف یعنی معروف ها موفق (راد، همت و فرهانی) و ۲۵ درصد آنها (رویا تیموریان) ناموفق بوده اند. از دسته ب یا نیمه معروف ها هم ۷۰ درصدشان موفق (برهانی مرند، نریمانی، نعیمی، رحیمی، کاظمی، دلخواه، یاراحمدی) و ۳۰ درصدشان ناموفق (پورآذری، خاکی، گودرزی) بوده اند اما در مورد دسته ج یعنی کم معروف ها میزان شکست ۱۰۰ درصد است.

حال اگر بخواهیم تأثیر لیستی عمل کردن را به این دسته بندی اضافه کنیم درمی یابیم که ۱۰۰ درصد افراد دسته الف که لیستی وارد شده اند انتخاب شده اند در صورتی که معروف های خارج از لیست فقط ۵۰ درصد توفیق داشته اند. در مورد دسته ب هم می توان گفت ۷۵ درصد افراد نیمه معروف به شکل لیستی موفق بوده اند در صورتی که نیمه معروف های خارج از لیست ها ۵۰ درصد موفقیت کسب کرده اند. اما در مورد دسته ج با توجه به اینکه موفقیت آنها برای ورود به هیات مدیره صفر درصد بوده است اما کم معروف های داخل لیست با کسب حدود ۱۷ درصد کل آرا حدود ۴ برابر موفق تر از کم معروف های خارج از لیست ها بوده اند.

در مجموع می توان گفت که لیست ها حدود ۵۰ درصد ضریب موفقیت بیشتری ایجاد می کنند ولی تضمین موفقیت نیستند. همچنین باید گفت سلیقه اعضای خانه تئاتر افراد کم معروف را داخل یا خارج از هیچ لیستی انتخاب نمی کند و بالاترین ضریب موفقیت برای افراد دسته الف یعنی معروف ها است مشروط به حضور در لیست و پس از آن دسته ب یعنی نیمه معروف ها با حضور در لیست به مقصود رسیده اند.

البته بر اساس آمار و ارقام و از مناظر متعدد جای بررسی ابعاد دیگر موضوع همچنان باقیست.