به گزارش هنردستان: طراح انسان‌های انگشت‌نما معتقد است که این نمایشگاه می خواهد مخاطب را نسبت به یک اتفاق اجتماعی که در حال روتین شدن است، متوجه کند.

فرشید پارسی کیا مدرس، طراح و نویسنده هنرهای تجسمی درباره نمایشگاه انفرادی طراحی و چیدمان خود با عنوان «انسان‌های انگشت‌نما»  گفت: نمایشگاه از روز ۴ اسفندماه در گالری دنا گشایش یافته و با استقبال خوب و فروش قابل توجهی روبرو بوده ایم. ۵۰ اثر طراحی در نمایشگاه همه با ماژیک اکریلیک روی کاغذ و مقوا کار شده اند، دو اثر نقاشی بزرگ روی بوم است که با ماژیک و رنگ اکریلیک کار شده اند و نزدیک به ۹۰۰ انگشت گچی نیز روی دیوار نصب شده است.

وی در مورد انگشت های روی دیوار نیز بیان کرد: هیچ کدام از انگشت ها یک شکل نیستند و با یکدیگر تفاوت دارند و با گچ قالب گیری و سپس روی دیوار نصب شده اند.

مدیر گالری دنا در پاسخ به اینکه انگشت هایی که به نمایش درآمدند چه مفهومی را به مخاطب القا می‌کنند؟ گفت: واقعیت این است بحث بر سر انگشت ها خیلی پیچیده است ولی از نظر من درباره دوگانگی و پارادوکس و بحث هویت انسان ایرانی امروز و جریان هایی که هویت انسانی را تغییر می دهند، است.

این هنرمند همچنین اشاره کرد: من در استیتمنت نمایشگاه از مخاطبان خواسته ام که انگشت شان را روی دیوار پیدا کنند.

وی با بیان اینکه شرایط فرهنگی جدید باعث نزدیک شدن انسان ها به هم شده است، اظهار کرد: اعتقاد من بر این است که شرایط فرهنگی امروز همه چیز را از نظر محتوایی به هم نزدیک می کند و مطلبی که حمید جانی پور در ویدیوی نمایشگاه به آن اشاره کرده این است که به طور مثال انگشت شست یک انسان دارای یک هویت اعتراضی در کهن الگوهای ما است که امروز به صورت علامت تایید تبدیل شده است. این موضوع به دلیل سردرگمی هویتی است و در عین حال این سردرگمی را در پوستر هم به نمایش گذاشته‌ام.

پارسی کیا با بیان اینکه در ابتدای نمایشگاه می خواهم مخاطب با دوگانگی زندگی و فرهنگی امروز آشنا شود، تاکید کرد: در این پوستر نوشته ام که خیلی خشمگینم از اینکه کشورهای غربی بلاهای مختلفی را سر جهان سوم و خاورمیانه می آورند اما چه کنم که کوکاکولا موجود بسیار جذابی است.

وی در پاسخ به سوالی درباره اینکه آیا با برپایی این نمایشگاه قصد فرهنگسازی داشته است، یکی از اهداف هنرمندان را در برپایی نمایشگاه های هنری فرهنگسازی خواند و گفت: یکی از اهداف بسیار مهمتر نمایشگاه های هنری می تواند تشریح یا بیان یک اتفاق فرهنگی باشد تا برای مخاطب جلب توجه کند و مخاطب را به فکر کردن وادار کند. به نظر من این موضوع از فرهنگسازی مهمتر است و در واقع فرهنگسازی هم محسوب می شود. نمایشگاه «انسان‌های انگشت‌نما» می خواهد مخاطب را نسبت به یک اتفاق اجتماعی که در حال روتین شدن است، تحت تاثیر قرار دهد.

این گرافیست خاطرنشان کرد: ایموجی ها فرهنگ ها را عوض کرده اند؛ به خوب یا بد بودن آنها کاری ندارم و فقط می خواهم بگویم فرهنگ ما در حال تغییر است.

وی در پاسخ به اینکه آیا مخاطبان با ذهنیت مدنظرتان در نمایشگاه ارتباط برقرار کرده اند، گفت: بله، اکثراً به موضوعی که مدنظر من در نمایشگاه بود اشاره می کنند و این تلنگر و تفاوت فرم با محتوا در طول زمان، برایشان جذاب بود. اتفاقاً آنها هم اذعان می کردند که طی ۱۰ سال اخیر این فرهنگ چه تاثیری بر ذهن آنها گذاشته است. لازم است بگویم، وقتی استیتمنت کارهایم را در اینستاگرام قرار دادم با خیلی از نظرات مثبت و منفی روبرو شدم و یکسری من را محکوم می کردند و حتی برخی از خارج کشور به مبارزه با من پرداختند، اما وقتی نمایشگاه برپا شد با نظرات مثبت بیشتر روبرو شدم تا منفی.

پارسی کیا در پایان با بیان اینکه ما درگیر چندگانگی هویتی شده ایم، گفت: با توجه به پیشرفت تکنولوژی و اتفاقات مختلفی که جهان را تغییر می دهد، مفاهیم در ذهن مردم تمام می شود و دوباره از نو ساخته می‌شوند یا فرم هایی که دارای یک محتوا هستند، محتوایشان عوض می شود و خصوصیات ایرانی بودن ما در برخی موارد زیر سوال و گاهی نیز از بین می رود. آثار من برای اعتراض به این جریان است.