در پروژه ویلای "درخت سیب" جنبه زیبایی‌شناسی فرم، پاسخ درستی به شرایط محیط و اقلیم منطقه داده شده

طراحی پروژه ویلای "درخت سیب" در منطقه دماوند، توسط امیرعباس ابوطالبی در راستای تلفیق با طبیعت شکل‌گرفته است. این ساختار، اجازه دسترسی حداکثری همراه با عملکردها و احساساتی که قرار است در پروژه اتفاق بیفتد، می‌دهد.

یکی از نکات مهم در طراحی ویلا درخت سیب، تأثیر نور طبیعی خورشید بر پروژه بود. ازاین‌رو، آنالیز سطوح سایه‌انداز برای هر چهارفصل انجام و ضمن تأثیر بازی نور و سایه بر ساختمان، برای زیبایی شناسی سیاه‌وسفید، روشنایی و گرمایش طراحی و تنظیم شد. این تنظیم از طریق ابعاد پنجره‌ها، سلسله‌مراتب، عایق‌کاری جداره‌ها و استفاده از مصالح با جرم حرارتی بالا صورت پذیرفت.

تلفیق فضاهای درونی و بیرونی در ویلا درخت سیب، به‌واسطه یک حیاط میانی شاخص در مرکز پروژه شکل‌گرفته است. این حیاط، حریم نیمه‌خصوصی و غیررسمی ویلا محسوب می‌شود و دارای هندسه‌ای بسیار ساده است که توسط شبکه آبراه جمع‌آوری آب باران و آب‌های سطحی تقسیم‌بندی شده است.

استفاده از انرژی‌های غیرفعال در ویلا درخت سیب، کلید پایداری این بنا شناخته می‌شود. مهم‌ترین اصل در طراحی این ویلا، استفاده ترکیبی از انرژی‌های فعال و غیرفعال، جهت کاهش هزینه‌های انرژی و کنترل محیط بوده است.

در این پروژه، علاوه بر تطبیق خواسته‌های کارفرما با جنبه زیبایی‌شناسی فرم، پاسخ درستی به شرایط محیط و اقلیم منطقه داده شده واین پاسخ در راستای بالا بردن رفاه زندگی ساکنین و کاهش مصرف انرژی ساختمان صورت گرفته است.