Back to Top

پايمال شدن ارزش هاي انساني

منتشر شده در سه شنبه, 30 آذر 1395 22:31 چاپ

هنردستان: نگاهي جامعه نگر به نمايش آشپزخانه نوشته آرنولد وسكر و كار محمدحسن معجوني

 آشپزخانه نمایشی درباره پایمال شدن حق و حقوق آدمهاست. نمایشی که در آن کارگران مشغول به کار یک آشپزخانه از آنچه از ایشان دریغ شده است، می گویند. اینها باید حالشان خوش باشد چون کار می کنند و درآمد دارند و خیلی راحت می توانند هر آنچه نیاز دارند بخرند و حتی به تفریح و زندگی خوش بپردازند اما با این وجود، انگار حالشان اصلا خوش نیست و با سیلی سرخ روی شان را سپید می کنند که مبادا از این هم بدتر بشود.

 

ادامه مطلب...

استثمارگری قدرت مداران

منتشر شده در دوشنبه, 15 آذر 1395 22:24 چاپ

هنردستان: نگاهی به نمایش خانه ام ابری نوشته نشمینه نوروزی و زمان وفاجویی و کار حمید پورآذری و سیامک احصایی

به گزارش هنردستان، خانه ام ابری نمایشی است که در آن انسان به اقتضای زمان از دست رفته بررسی می شود. زمانی که حق طبیعی هر انسانی است اما در گردونه روزمرگی هایی که انسان برای انسان تعریف می کند در مدار تکرار این زمان از کف می رود. هر انسان دارنده و صاحب زمان است و به اختیار باید آن را صرف امور زندگی اش کند اما انسان صاحب قدرت دیگران را در اختیار می گیرد و این تصاحب زمان و در اختیار بودن همگانی معنایش دقیقا استثمار شدن است. این استثمارگری پس از صنعتی شدن انسان در عصر نوزایی (رنسانس) شکل تعمیم پذیرتری یافته است و هم اکنون ما می دانیم که در این پروسه بسته که همه چیز تکرار شونده است؛ انسان دیگر مالک زمان خود نیست؛ یعنی اختیار و قدرتی ندارد و برای همین است که دچار تکرار خواهد شد مگر اینکه مرگ او را از این مدار بیهوده بیرون بیاورد.

 

ادامه مطلب...

یادداشت کیومرث مرادی بر نمایش «ماه در آب»

منتشر شده در دوشنبه, 01 آذر 1395 11:25 چاپ

نمایش«ماه در آب»، نمایشی شایسته است از الگوهایی که در هیچ زمینه ای بی درخشش نیست. 

هنردستان: نمایش«ماه در آب» یک نمایش عادی در این روزها نیست، نمایشی شایسته است از الگوهایی که در هیچ زمینه ای بی درخشش نیست.

ادامه مطلب...

فرم های با اصالت بومی و فرهنگی

منتشر شده در شنبه, 22 آبان 1395 17:06 چاپ

نقدي فرماليستي بر نمايش آخرین انار دنیا 

 

هنگامی که یک گاری بزرگ اصل و اساس یک نمایش می شود، این خود دلالت و دستوری صحنه ای است که بیانگر یک تئاتر است که به اقتضای صحنه آرایی که تاکید بر وجوه تصویری و فضاسازي است، پیش خواهد رفت. بنابراین در آن ساختار مبین شکلی است که در آن فضا عنصر برجسته ای است و وجوه تئاتری در آن نمایان و آشکار است چون قرار است که فاصله ای بین حقیقت موجود و آنچه بازی می شود، قرار بگیرد. این قراردادی است که در آن بازیگر را آزادتر می گذارد که با بدن خلاق و با تاکید بیشتر بر توانمندی هایش صحنه را برای خود کند.

ادامه مطلب...

خشونت عمومی در طبقۀ متوسط

منتشر شده در سه شنبه, 01 تیر 1395 12:31 چاپ

نقدی بر نمایش خدای کشتار 

 

 رضا آشفته: نمایش خدای کشتار به کارگردانی علی سرابی این روزها در تالار مستقل تهران با افبال عمومی طبقۀ متوسط تهران روبرو شده است و شاید عمده ترین دلیلش نیز آینه ای است که پیش روی مخاطبانش قرار داده است.

ادامه مطلب...

صفحه6 از8