گفت و گوی هنردستان با ایفاگر نقش به یادماندنی «میرزا کوچک خان»
تلاش‌های مسئولان در جهت اعتلای سینما باشد نه جمع!

اقدام کارشناسان جامعه و کارشناسی مسئولانه و متخصصانه، چاره ساز خواهد بود… شاید!

هنردستان/سارا سالک – چند سالی است که سریال های داستانی وارد شبکه خانگی فیلم شده است و در کنار فیلم های ویدیویی بخشی از اوقات فراغت خانواده ها را پر کرده است . با ورود ماهواره ها و محدودیت های رسانه ملی در پخش آثار توجه ها بیشتر به مقوله ساخت این سریال ها و فیلم های ویدیویی جلب شده است. ضمن اینکه جشنواره ای چون جشنواره فیلم ویدیویی یاس با نگاه تخصصی خود بر این حوزه بر اهمیت و حساسیت آن صحه می‌گذارد.
بر این اساس به سراغ علیرضا مجلل یکی از هنرمندانی رفته ایم که در سال های دور آثاری به یادماندنی در حوزه بازیگری در کارنامه خود دارد. آثار و سریال های نوستالژیکی چون « سردار جنگلی» و « چوپان و شبان» که با وجود تمام کمبود های آ ن سال ها ، تماشاگران را مجذوب تلویزیون می‌کرد.مجلل 2

چطور یک سریال تلویزیونی مثل سردار جنگلی می‌تواند تمام مردم را با اشتیاق پای تلویزیون بکشاند و سازندگان سریال های تلویزیونی از این موضوع چه چیزی را باید بیاموزند؟
هر اثری که با حسن نیت و مبتنی بر اطلاعات غیرمغرضانه و موهوم ساخته شده و در جهت ارج گذاری بر ارزش های ملی و معنوی ملتی پیش برود، قطعا در میان مخاطبین خود جایگاه شایسته تری خواهد داشت.
قطعا اثری که به زبان مادری و با واسطه چهره های محبوب و مسلط و شناخته شده سرزمینی ساخته شود، شانس بزرگ تری برای نفوذ در میان بیننده گانش خواهد داشت… امیدوارم اشاره شما به اقبال تماشاگر از مجموعه تلویزیونی مذکور و… امثالهم… نشانگر واقعیت هایی انکارناپذیر باشد!

چند سالی است که مقوله سریال‌های شبکه خانگی در ایران مطرح است؛ این سریال‌ها چه نقشی می‌توانند در آگاهی رسانی و تاثیر بر سلیقه عمومی داشته باشند؟
نمایش خانگی، که من می توانم آن را مشابه کانال های خصوصی تلویزیونی با سرمایه گذاری شخصی تلقی کنم؛ اگر خالی از هشیاری و نیت ارتقای سطح سلیقه و درک عمومی باشد، نه تنها یاری رسان نیست که مخرب هم می تواند باشد. چه مخاطب خانگی یا به تعبیری دیگر سلیقه عام، بیشتر سمت و سویی نازل و ساده نگرانه دارد و بیشتر تمایل به سرگرمی!
اگر دست اندرکاران نمایش خانگی تنها در پی بازگشت سرمایه، مال اندوزی و سودجویی باشند، بی شک دنباله روی ذائقه عام و به تبع آن ارائه آثار سرگرم کننده با محتوای ساده و کم ارزش یا حتی ضد ارزش خواهند بود!
در باب معرفی بازیگر و نابازیگر به دنیای سینما نیز، شبکه خانگی می تواند اثری مشابه بگذارد!
می دانید چرا؟ در میان بینندگان و طرف داران تولیدات خانگی – چنان که از نامش بر می آید – به جز اعضای خانواده ها در سطح عمومی، چند تن از دست اندرکاران فرهیخته و سازندگان و تولیدکنندگان صاحب صلاحیت و موجه مخاطب آن خواهند بود که به انتخاب چهره های تازه تر و نخبه بپردازند؟ … خطر آن جاست که، سود جویان به کشف چهره های پول ساز… بی توجه به وزن فرهنگ سازی ناشی از حضورشان… نائل آیند !
چگونه است که در باب بسیاری از مسایل اجتماعی، « عام » عوام است و باید بیاموزد و آموزانده شود؟ قدرت تمیز و تشخیص آنان تحت نظارت و تجویز نسخه های گونه گون شکل گیرد ! لیکن در باب هنر و فرهنگ، سطح ارتقا به شکلی سخاوتمندانه در حدود سلیقه ی خانگی.. و از توجه نازل تری برخوردار شود !
آرزو می کنم نقطه نظرهای حقیر که شاید ناشی از کج فهمی من از عناوین مطرح شده است… موجب کدورت خاطر اهالی خانه و شبکه خانگی نگردد.
تاثیر نمایش های خانگی بر اقتصاد سینما چیست؟
دسترسی به آثار شبکه خانگی، با توجه به وضعیت اقتصادی عموم و خانواده ها، قطعا ارزان تر از حضور در سالن سینما ها و تئاترهاست ! بخشی از آن حسن است اما در واقع این امر می تواند ضربه‌ای اساسی به آثار ارزشمند سینمایی و اقتصاد آن باشد!

این روزها ماهواره ها و برنامه های آن تبدیل به دغدغه ای برای مسئولان شده است با اینهمه جایگزینی هم برای آن در نظر گرفته نمیشود.شبکه خانگی فیلم و ویدیو چه نقشی را میتواند در این مورد به عهده بگیرد؟
گفته شده دادن یک تکه ماهی به یک گرسنه، کارساز نیست… ماهیگیری به او بیاموز تا خود در صدد رفع مشکل برآید. در مبارزه با فرهنگ بیگانه، اگر چه دشمن! نمایش از طریق شبکه خانگی، اگر خود مخرب نباشد، نقش مهم و پر رنگی نیز ایفا نخواهد کرد. دنیای کوچک امروزی با ارتباطات وسیع و سهل، ابزار دیگری را برای مقابله و تعامل ایجاب می کند. ابزاری بجز قلع و قمع کردن یا جایگزینی فرهنگی نازل و سهل الوصول !
اقدام کارشناسان جامعه و کارشناسی مسئولانه و متخصصانه، چاره ساز خواهد بود… شاید!
نظر شما درباره برگزاری جشنواره فیلم ویدیویی یاس که نگاهی ویژه و تخصصی به آثار ویدیویی دارد چیست؟
«جشنواره یاس» عنوان زیبایی است برای آثار ویدیوئی. امیدوارم حاصل کار جشنواره نیز همچون نامی که بر خود برگزیده، مطبوع و اثرگذار و روح نواز باشد.
حقیقت ماجرا این است که: شخصا به دلیل سال ها دور بودن از فضای هنری کشور با بسیاری از ظرایف و ضرورت های مورد نیاز سینما یا تئاتر پیشرو و سرافراز بی خبرم. به همین دلیل در خود صلاحیت نقد و بررسی حرکت های جاری را نمی بینم و شاید نخواهم توانست نقطه نظری جامع، خالی از اشکال و لغزش در باب آن داشته باشم. تنها می توانم امیدوار باشم که تلاش های خستگی ناپذیر دست اندر کاران، در جهت رشد و اعتلای سینما و تئاتری باشد که پاسخ گوی نیازهای جامعه باشد. نه جمع!

۰ دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?