انعکاس بر پرده نقره‌ای
«شاهزاده روم»؛ جذاب اما پر دیالوگ و به دور از طنز

46606_567  هنردستان: «شاهزاده روم» کمترین تلاش خود را برای تولید دیالوگ پردازی مناسبِ یک انیمیشن مذهبی و بیشترین تلاش را برای ساخت صحنه پردازی‌های جذاب کرده است.

هنردستان/ منوچهر اکبرلو: اولین نکته در خصوص شاهزاده روم این است که بخش قابل توجهی از تمایل تماشاگرانِ سینما در جهان، رفتن برای تماشای انیمیشن‌های بلند است که الزاما فقط مخصوص کودکان نیست. به عبارت دیگر انیمیشن در سینما باید مخاطب عمومی را در نظر داشته باشد و انیمیشن های مخصوص مخاطب کودک بیشتر مناسب تلویزیون هستند.

نکته دوم این است که انیمیشن ایرانی به دلیل استفاده از نرم افزارهای روز در بخشِ تکنولوژی کمبودی ندارند اما در نگاه فیلمسازان به مقوله فانتزی که اساس انیمیشن است  کاستی های زیادی وجود دارد. اگر قرار است در روایتی مدت زمانِ طولانی شخصیت ها بایستند و با هم حرف بزنند پس چه نیازی به استفاده از قالب انیمیشن است! در این صورت بهتر است از بازیگران واقعی استفاده کرد. بنابراین باید گفت زمانی که از قالب انیمیشن برای بیان یک روایت استفاده می‌کنیم باید به جای حرف بیشتر از قابلیت‌های آن بهره بگیریم.

نکته سوم زبان این انیمیشن است. انیمیشن‌های تاریخی و مذهبی ما همواره از این مسئله رنج برده اند که دیالوگ‌ها طبیعی نیست و گویی شخصیت ها از روی کتاب‌های قدیمی جملاتی را می‌خوانند. به سخن دیگر زندگی باورپذیر در دیالوگ‌ها جریان ندارد البته در فیلم نامه های مذهبی و به ویژه در جاهایی که شخصیت های مقدس و ویژه حضور دارند نمی‌توان از دیالوگ‌های روزمره به راحتی استفاده کرد، اما این مشکل به این معنا نیست که صورت مسئله را تغییر دهیم و از همان زبانِ کتابی، رسمی و قدیمی استفاده کنیم. به هر حال می دانید که ساخت یک انیمیشن بلند به خاطر تعداد کم آن هزینه های نسبتا بالایی نیاز دارد اما در هر حال کسی که اقدام به این کار مشکل می‌کند ناچار است هزینه‌های آن را هم در نطر بگیرد.

«شاهزاده ی رم» کمترین تلاش خود را برای تولید دیالوگ پردازی مناسب یک انیمیشن، آن هم مذهبی و نیز برای ساخت صحنه پردازی های جذاب نموده است اما این اثر از نظر تکنولوژی و انیمیشن سازی کیفیت قابل قبول و قصه پردازی دارد.

تا زمانی که تمرکز اصلی سازندگان انیمیشن در رسیدن به سطح فنیِ بالا باشد و به روایت پردازی و دیالوگ نویسیِ مخصوصِ انیمیشن به ویژه انیمیشن های مذهبی کم توجهی کنند، ارتقا اتفاق نمی‌افتد. به هنگام نوشتن فیلمنامه انیمیشن پس از مطالعه تاریخ باید آن را رها کرد و به شکل فانتزی نوشت.

فیلمنامه موجود تقریبا به همین شکل قابل تولید به صورت زنده با بازیگران زنده است این یعنی اینکه فیلمنامه مناسبِ ساختِ انیمیشن نیست ضمن اینکه جای لحظات طنز در فیلمنامه خالی است. این سخن به معنای ساخت یک فیلم کمدی نیست چرا که موضوع این اجازه را نمی‌دهد بلکه منظورم بروز لحظات مفرحی است که کلیت روایت را از جدیت کامل خارج بسازد. در یک کار بلند انیمیشن این‌ها شگردهای معمول برای جذب تماشاگر است.

 

۰ دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?