یادی از استاد جواد معروفی؛
پیانویی که دیگر «خواب‌های طلایی» نمی‌بیند

هنردستان: امروز مصادف با سفر ابدی استاد جواد معروفی موزیسین ایرانی و خالق «خواب های طلایی» است.

hqdefault

به گزارش هنردستان جواد معروفی از آهنگسازان و نوازندگان برجسته پیانو در ایران و فرزند استاد موسی معروفی نوازنده تار بود. وی در سال ۱۲۹۱ در تهران به دنیا آمد. مادرش عـذرا و پدرش موسی معروفی، از شاگردان برگزیده درویش خان و از موسیقی‌دانان بزرگ دوره خود بودند. پنج سال داشت که خواهـرش -نرگس- به دنیا آمد.
چند سال بعد در هـمان دوره کودکی مادرش را از دست داد و در خانواده پدری بزرگ شد. در ۱۸ سالگی با شـمس الزمان ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چهـار فرزند بود: منوچهر، شکوه الزمان (گـیتی)، ژیلا و فـرهاد.
وی در طول عمر خود سعی در آشتی دادن موسیقی سنتی و غربی داشت آموزش موسیقی را نزد پدر آغاز کرد؛ تار می‌نواخت و با نواختن ویولن نیز آشنا شد. بعد از دوره ابتدایی، در ۱۴ سالگی و در دوره‌ای که کلنل وزیری مدیر هنرستان ملی موسیقی بود، به تحصیل در آن جا مشغول شد. به پیانو روی آورد و نزد خانم تاتیانا خاراطیان به یادگیری تکنیک نوازندگی پیانو کلاسیک مشغول شد. اتودها و پرلودهای شوپن، سوناتهای موتسارت، بتهوون، شوبرت و فوگهای باخ را با مهارت می‌نواخت. در کنار موسیقی کلاسیک، موسیقی ایرانی را هـم ادامه داد و تحصیلات موسیقی را نزد علینقی وزیری کامل کرد.او در نواختن پیانو برای موسیقی ایرانی، از روش مشیر همایون شهردار بیشتر از مرتضی محجوبی اقتباس می‌کرد؛ اما شیوه‌ای ویژه و یکتا داشت که تکنیک در آن آشکار بود.
معروفی بیش از چهل سال در زمینه آهـنگسازی فعالیت کرد. معروفی و پدرش، از نخستین کسانی محسوب می‌شوند که قطعاتی در دامنه موسیقی ایرانی برای پیانو ساخته و تنظیم کرده‌اند.
اولین قطعه جواد معروفی، ترانه‌های خیام، بر اساس رباعیات خیام بود که در سال ۱۳۱۵ اجرا شد. از جمله خدمات فرهـنگی و آموزشی جواد معروفی، می‌توان به سال‌های تدریسش در دانشگاه تهران اشاره کرد. در آن زمان روش ساخت آهـنگ و فرم‌های اصیل موسیقی را تدریس می‌کرد. استاد در سال‌های عمرش در دانشگاه تهران و هـنرستان موسیقی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از هـنرمندان بنام کشور هستند.
اردشیر روحانی، افلیا پرتو، انوشیروان روحانی، پرویز اتابیگ (اتابکی)، مهین زرین پنجه و ساسان محبی. خودش می‌گوید: «سبک من را انوشیروان روحانی، اردشیر روحانی، افلیا پرتو، مهین زرین پنجه و ساسان محبی خوب می‌نوازند. آنها شاگردان خوبم بوده‌اند. آنها، هم موسیقی ایرانی را می‌دانند و هـم موسیقی غربی را. موسیقی ایرانی را وقتی به شاگرد درس می‌دهـیم که دست روان داشته باشد و موسیقی کلاسیک را زده باشد. چون موسیقی کلاسیک دست را روان و نت خوانی را قوی می‌کند. بعداً موسیقی ایرانی به او درس می‌دهـیم، چون موسیقی ایرانی تکنیک مفصلی دارد.»
استاد معروفی در بامداد روز سه شنبه، شانزدهـم آذر ماه سال ۱۳۷۲ در تهران درگذشت. فانتزی ژیلا، خواب‌های طلایی، کوکو، دستگاه‌های موسیقی ایرانی در پیانو، عاشورا، راز خلقت و فراق، پیش در آمد اصفهان و رومی از جمله آثار وی برای پیانو است.

۰ دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?