علیرضا میرآقا نوازنده ترومپت:
جایی که زندگی می کنم شانس حرف اول را می زند، نه دانش و آگاهی!

 

هنردستان: علیرضا میرآقا یک نوازنده حرفه‌ای ترومپت در سطح عالی موسیقی است که هم تجربه کار در ارکسترهای سمفونیک را دارد و هم صدای سازش را از ارکسترهای پاپ شنیده‌ایم، او به مانند خیلی های دیگر از هر ژانر هنر به سمت خوانندگی سوق پیدا کرده است، البته در این زمینه نیز تازه کار نیست چون به مدت ده (يا شايد بيشتر) سالی است که می خواند و در طى اين سالهاخواننده چند تيتراژ سريال و فيلم سينمايى نیز بوده است.

این در حالی است که هیچگاه خود را به عنوان یک خواننده معرفی نکرده است.

به سراغ وی رفتیم تا ببینیم این روزهای خود را بیشتر صرف نوازندگی اش می کند یا خوانندگی؟

شرح گفتگوی هنردستان با علیرضا میرآقا را در ادامه میخوانید:

علیرضا میر آقا

علیرضامیرآقا این روزهای خود را چگونه سپری می‌کند؟ آیا در تدارک کارهای جدیدی است؟

این روزهای علیرضا میرآقا روزهای خيلى شلوغ و پرکاری نیست.

البته، این کم کاری به طوری نیست که خودم خواهان آن باشم ولی مثل خیلی دیگر از همکارانم در این صنف کمی استراحت برایمان بیستر شده که خب بد هم نیست.

اما در خصوص کارهای جدید در مقوله خوانندگی باید بگویم در تدارک شروع چند ايده هستم ولی فکر نمیکنم که به این زودی ها شاهد انتشار آن ها باشیم.

در مقوله نوازندگی نیز همراه ارکستر بنیامین بهادری آماده اجراهای صحنه ای هستیم.

دغدغه اصلی شما نوازندگی است یا خوانندگی؟

خیلی دلم می خواست تا بتوانم به عنوان یک نوازنده در کشورم زندگی خوب و بی دغدغه ای را داشته باشم و بتوانم نیازهای شهروندی خودم را با همین شغل تامین کنم.

تمامی ما می دانیم که موسیقی نیز در جامعه ما جایگاه مناسبی را در میان عام مردم ندارد و بستر مناسبی برای کسب درآمد اللخصوص در صنف نوازندگی نیست.

مساله دیگر آن که مردم ما تمامی هنر را با چشمان خود می بینند، پس اگر مدام جلوی چشم آن ها باشید اوضاع بهتری را خواهید داشت و اینکه مطمعنا به عنوان یک هنر پیشه و یا یک خواننده بهتر و راحت تر میتوانید زندگی کنید.

من هم دغدغه اصلی ام نوازندگی است و همچنان خوانندگی را به اندازه نوازندگی دوست ندارم.

چه شد که به دنیای صدا و خوانندگی ورود کردید؟

خیلی اتفاقی!

من خواندن را دوست داشتم و از خیلی سال پیش نیز می خواندم ، دوستان نزدیک من نیز بنده را برای خواندن تشویق می کردند و لطف زیادی به بنده داشتند.

در شاخه خوانندگی نیز کارهای زیادی را انجام دادم و اولین تیتراژ تلویزینی را که خواندم سریال اُ مثبت (O+) بود بعد از آن سریال ها و فیلم های سینمایی زیادی کار کردم مثل سیندرلا،اسپاگتی در هشت دقیقه، عشق تعطیل نیست و …

در یک سال گذشته نیز دو تراک را منتشر کردم و علاوه بر آن چند سال پیش یک آلبوم موسیقایی آماده انتشار داشتم که مسؤولین محترم آن دوره ارشاد تا می توانستند بنده را اذیت کردند و یکی از دلایل اصلی سرد شدن بنده در خوانندگی شدند.

یک نوازنده خوب چه المان هایی را باید داشته باشد تا به عنوان یک نوازنده حرفه ای او را خطاب کنند؟

به نظر من مهمترین المان یک نوازنده قابل، داشتن اخلاقی حرفه ای است.

دیگر المان مهم، نه فقط در ژانر نوازندگی بلکه در تمامی صنف ها مثل خوانندگی، آهنگسازی و … که لازم است به آن توجه شود داشتن تحصیلات موسیقایی است که متاسفانه امروزه اکثر افرادی که در ژانر هنر موسيقى فعالیت می کنند تحیصلات آكادميك ندارند.

المان بعدی آن است که نوازنده صحنه ای باید سعى كند تیپ و ژست  خوبی داشته باشد و نوع حرکت بر روی سن را بداند و به علاوه شومن خوبی بر روی صحنه باشد.

امکاناتی که امروزه باید در اختیار نوازندگان باشد و نیست، چیست؟

اولین مساله در خصوص معضل نوازندگی به رسمیت شناختن این صنف موسیقایی است، چرا که در جمع عوام این هنر را شغل نمی دانند و به عنوان یک کار درآمدزا به آن نگاه نمی کنند و لازم است تا سطح آگاهی مردم در این خصوص بالا رود.

مساله بعدی نبود سازهای خوب و برندهای معتبر در ایران است.

سازهای برند با قیمت های نجومی گاها فروخته می شوند که خب مساله گمرک در این خصوص بی تاثیر نیست.

سر ساز (فلز پياله اى شكلى كه روى سازهايى مثل ترومپت، ترومبون، فِرِنچ هورن، توبا و… قرار ميگيرد و باعث به صدا درآمدن ساز ميشود)  یکی دیگر از معضلات این ساز  (ترومپت) است.

این قطعه با وجود حجم کمی که دارد و اینکه از لحاظ موجودیت خیلی کم است قیمت بسیار بالایی دارد و یک هنرجو برای شروع به یادگیری نواختن این ساز باید هزینه بالایی را متحمل شود.

تعداد استادان مجرب و به روز در این زمینه بسیار محدود است و پیشکسواتان عزیز ما نیز در این عرصه خودشان را دلخوش به حقوق بازنشستگی شان کرده اند ویادشان رفته که باید در آموزش ساز هر لحظه به روز بود.

به نظر شما چه سنی برای شروع به یادگیری نواختن ساز بهتر است؟

عقیده بنده این است که یک کودک و یا خردسال با فرض براینکه شرایط را برای یادگیری در حد استاندارد دارا باشد و فرهنگ خانوادگی او با مساله یادگیری موسیقی مشکلی نداشته باشد بهتر است که از سن چهار سالگی به سراغ یادگیری موسيقى (ترجيحاً موسيقى كودك يا اُرف) برود.

اگرچه امروزه کودکان کم سنى را نیز میبینیم که در حد بسیار خوب و گاهی پیشرفته نوازندگی را به بهترین شکل انجام می دهند.

تا چه حد به خوانندگی خودتان ایمان دارید؟ فکر میکنید تا چند وقت دیگر می توانیم شما را به عنوان یک خواننده بر روی استیج ببینیم؟

خیلی سوال سختی است.

اما اگر حمل بر خودستایی نباشد می توانم بگویم که صدایم را دوست دارم و در هر ژانری توانایی خواندن به طرز درست و صحیح را دارم به جز موسيقى سنتى كه بنده اصلاً در حد و اندازهء اين موزيك نيستم. من در موسیقی پاپ خیلی تلاش کردم و امیدوارم که با تلاش بیشتر به جایگاهی که مد نظرم است برسم.

اما این مساله را نادیده نمیگیرم که در جایی که زندگی میکنم شانس حرف اول را می زند نه دانش و آگاهی.

اگر کلامی از قلم افتاده بفرمایید…

خیلی از شما متشکرم که بعضاً صدای ما را به گوش آنان که باید می رسانید.

 

مصاحبه: پویا عباس پور

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?