“کبریت کم‌خطر” در حلقه رندان

هنردستان: «كبریت كم‌خطر» آخرین اثر علیرضا لبش كه مجموعه كارهای طنزپردازان معاصر ایرانی است در نشست حلقه رندان با حضور و شعرخوانی طنزپردازان رونمایی شد.
به گزارش هنردستان، نشست حلقه رندان  عصر دیروز (یك‌شنبه 4 مرداد) در سالن سوره حوزه هنری با حضور هنرمندانی چون ناصر فیض، سعید بیابانكی، اسماعیل امینی، علیرضا لبش، امرالله احمد جو، بهروز ارجمند و… برگزار شد.

در ابتدای این مراسم، سعید بیابانكی به عنوان مجری دیرین آن طبق معمول از طنز پرداران دعوت كرد تا از آثار طنز خود برای حضار بخوانند. اسماعیل امینی در ادامه یكی از اشعار خود را از كتاب در دست انتشارش با نام «بوستان شهری» خواند.

یكی را كه در بند بینی پسر
برایش كمی میوه و گل ببر
یكی را كه در بند بینی صبور
به زودی بیفتی به پایش چو مور
یكی را كه در بند بینی بخواب
كه فردا برآید بلند آفتاب
یكی را كه در بند بینی اسیر
از او چند خط یادگاری بگیر
یكی رفت در بند و بگذاشت ریش
كه سعی اش بود در ترازوی خویش
یكی را كه در بند بینی بخند
كه از باد وباران نیابد گزند
یكی را كه در بند بینی به خشم
یكی داستان است پر آب چشم
یكی را كه در بند افیون بَرَد
از این برتر اندیشه برنگذرد
یكی را كه در بند بیند عذاب
بناهای آباد گردد خراب
یكی را كه در بند بینی بسی
بگو:رنج بردی در این سال سی؟
یكی را كه در بند بینی چنین
پس از مرگ بر او بگو: آفرین
یكی را كه در بند بینی چه سود
كه نتوان از او بندها را گشود
غمین است در بند، هشیار و مست
كه جان دارد و جان شیرین خوش است
یكی را كه در بند بینی به او
“چطوری و حالت چطوره؟” مگو
یكی را كه در بند بینی فقط
بیانیه بنویس در چند خط
یكی را كه در بند بینی به زور
از آن جا به بی غیرتی كن عبور
یكی را كه در بند بینی برو
مبادا كه چیزی بخواهد ز تو
یكی را كه در بند بینی مریض
مخند و نمك روی زخمش مریز
یكی را كه در بند بینی بگو
كه : در بند رفتی چرا بی وضو؟
یكی را كه در بند بینی دچار
تو خشنود باشی و او رستگار

شهرام شكیبا شاعر و طنز پرداز دیگری بود كه بعد از امینی برای مخاطبان قطعاتی از آثار خود را خواند. این طنز پردار جملات كوتاهی كه پیشتر در مطبوعات منتشر شده بود را خواند كه با استقبال حضار مواجه شد.

طنز پرداز دیگری كه در این مراسم به شعر خوانی پرداخت عباس احمدی بود. قطعاتی از كتاب مخزن الاشرار خودش كه نقیضی بر مخزن الاسرار است را خواند.

ایام شباب باده باید بخوریم
لاجرعه و بی اراده باید بخوریم
ما را ندهد كفاف پیمانه و پیك
نوشابه خانواده باید بخوریم!

آرامش كوه را به هم خواهم زد
افراد گروه را به هم خواهم زد
ای جفتِ خَرم! اگر سوارم نكنند
من كشتی نوح را به هم خواهم زد!

خیام چه شاعر عمیقی بوده‌ست
وین كوزه چه صنعت دقیقی بوده‌ست
این دسته كه بر گردن او می بینی
دستی است كه در جیب رفیقی بوده‌ست!

در ادامه این نشست، عبدالحمید ضیایی دانش آموخته فلسفه از دانشگاه سوربن، درباره فلسفه ی طنز و اهمیت آن در زندگی سخنرانی كوتاهی انجام داد.

وی در ابتدای كلام خود با اشاره به پرسش شگرف ارسطو درباره طنز گفت: یكی از مهم ترین و دقیق ترین پرسش هایی كه درباره فلسفه بوده را ارسطو مطرح كرده است. این اولین پرسشی بود كه مرا شگفت زده كرد. این پرسش این بود: چرا هیچ كس نمی تواند خودش را قلقلك بدهد؟!

ضیایی در ادامه یادآور شد: “این سوال ارسطو درباره ماهیت فلسفه هست كه شاید بتوان گفت بیشتر فلاسفه در پی چنین سوالی به طنز پرداخته اند كه می توان گفت نیچه از همه جدی تر به این مقوله توجه كرده است.”

به گفته ضیایی، “نیچه” درباره طنز معتقد است كه بشر برای اینكه از شدت اندوه منفجر نشود طنز را اختراع كرده است. وی در ادامه بیان كرد: خود طنز از این رو یك بحث فلسفی است. اما پرسش مهم این است كه طنز یك ابزار مخرب است یا سازنده؟ اینكه طنز چه بازاری است مورد توجه بسیاری از نظریه پردازان بوده است. برخی به قطع و یقین می گفتند با طنز می بایست تخریب كرد نظم موجود را ولی برخی دیگر تلقی شان این بود كه می شود به عنوان سوپاپ اطمینان به طنز پرداخت.

ضیایی در ادامه تصریح كرد: فیلسوفان در پی آن هستند كه برای زندگی جعل معنا كنند. من اعتراف می كنم كه در این مهم فلاسفه نتوانسته اند به پای طنزپردازان برسند. طنزپردازان به زیبایی می توانند برای زندگی معنا جعل كنند كه مخاطبانشان نیز با آن معنا ارتباط گیرند.

در ادامه این نشست، علاوه بر شعرخوانی برخی دیگر از طنزپردازان، محمدعلی علومی استاد ادبیات دانشگاه به سخنرانی درباره طنز پرداخت و گفت: طنز نسبت نزدیكی با خردورزی دارد. به هر حال جهان واقعیت ثابتی است و درك ما از این واقعیت متفاوت.

وی ادامه داد: در این درك ما از واقعیت عوامل متعددی تاثیر گذارند. مانند فرهنگ مدرن یا … . طنز موظف است كه درك ها ناصواب از حقیقت را جراحی كند.

این استاد دانشگاه با اشاره به كتاب «كبریت كم‌خطر» نیز تصریح كرد: این كتاب كه آقای لبش زحمت آن را كشیده بسیار نیاز بود. از طرفی این كتاب یك نقطه قوت بارز دارد و اینكه سعی شده از همه طنزپردازان معاصر ایران آثاری در آن جمع شود. به عبارتی این كتاب فراجناحی است و بسیار دلپذیر است.

داوود امیریان نیز با سخنان كوتاهی به استقبال از كتاب «كبریت كم خطر» پرداخت و گفت: این كتاب جز چند نفری كه جا انداخته از بسیاری از طنزپردازان آثاری منتشر كرده كه بسیار خوب است و كلیت كتاب در نوع خود طنز است. چرا كه اسامی ای كه در كنار همدیگر قرار گرفته از نظر فكر و اعتقاد با یكدیگر متفاوت بوده اند و كتاب از این نظر بسیار جلب توجه می كند.

امیریان در ادامه گفت: ما آثار طنز در جامعه بسیار كم دایم. این كتاب اثر خوبی است اما كم است. خصوصا آثار داستانی طنز بسیار كمتر از آن چیزی است كه تصورش می رود. این در حالی است كه جامعه نشان داده كه از این آثار طنز استقبال می كند و برایش جذاب و مهم است.

در انتهای این مراسم نیز علیرضا لبش كه كتاب «كبریت كم خطر» متعلق به او بوده از تمامی حضار تقدیر و تشكر كرد.

۰ دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?