گفتگو با حبیب اسماعیلی بازیگر تهیه کننده در سینما

حبیب اسماعیلی بازیگر تهیه کننده و پخش کننده فیلم در سینما است وی یکی از چهره هایی است که دهه شصتی ها بسیار با او خاطره دارند او مدتی است که به تهیه کنندگی و پخش فیلم در سینما روی آورده است. اسماعیلی جزو افراد بی حاشیه در این عرصه است که تنها به کارش می اندیشد. این روزها همه می دانند که اقتصاد سینما بیمار است و بحث های مختلفی در ارتباط با کمک دولت به بخش خصوصی صورت گفته است هر چند وقت یک بار این بحش ها به طور جدی مطرح می شود تا راه حلی برای آن پیدا شود اما گویا این دَر تنها بر یک پاشنه می چرخد به همین منظور در سرای هنردستان با وی به گفتگو نشستیم. که در پی با هم می خوانیم.

برای فیلم دیده شدن «من دیگو مارادونا هستم» پارتی بازی نشد/ روند غلط ساخت تله فیلم ها به سینما لطمه زد.

_همه ما می دانیم که اقتصاد سینمای ما بیمار است شما نیز در بخش خصوصی صاحب تجربه هستید و به دلیل این که در عرصه تهیه کنندگی و پخش فیلم فعالیت داریدبسیار خوب می توانید شرایط اقتصاد سینمای ایران را در حال حاضر بررسی کنید برآورد شما از لحاظ اقتصاد سینمای ایران چیست؟

به نظرم این درست نیست که دولت وارد عرصه تولید شود در چند سال گذشته بخش خصوصی فعالیت های بسیار کمرنگی را در سینما داشته است و این امر تا جایی پیش رفته بود که گویی این بخش از سینما حذف شده است اما در طی مدتی که دولت جدید کارشرا شروع کرده حضور بخش خصوصی روز به روز بیشتر در سینما احساس می شود. متاسفانه سینما در چند سال گذشته به سمت سینمای دولتی رشد کرده و این موضوع نمی تواند برای آینده سینما مفید باشد. خارج شدن بخش خصوصی به لحاظ مالی اصلاً برای سینما خوب نیست.

_ فکر می کنید که دولت در بحث اقتصاد چگونه می تواند به فیلم های سینمایی مخصوصاً آن دسته از اثاری که در بخش خصوصی تولید می شوند کمک کند؟

به نظرم دولت در مبحث نظارت و حمایت باید به سینما ورود پیدا کند و هزینه هایش را به جای تولید فیلم در این زمینه به کار بگیرد. زمانی که بودجه ای از سمت دولت به فردی برای تولید فیلم سپرده می شود باید بپذیریم که آن شخص دلسوزی برای فیلم ندارد و نگرانی از بابت بازگشت آن در دل راه نمی دهد. البته این نظر شخصی بنده است که این افراد که در بخش دولتی سرمایه ای به آن ها برای تولید فیلم داده می شود برای دل نمی سوزد.

p1881kedir1nu2ei913cp1plu192u5

_دولت در قسمت های مختلفی می تواند به فیلمساز کمک کند تا در این شرایط هزینه های صورت گرفته شده به ضرر عوامل تولید کننده نشود این طور فکر نمی کنید؟

قطعاً باید حمایت دولت صورت بگیرد.حمایت از بخش خصوصی در تمام دنیا مطرح است وقتی صحبت از سینما می شود این احساس نیاز دو چندان خواهد شد. یکی از بخش هایی که دولت می تواند به بخش خصوصی کمک کند در زمان اکران آن فیلم سینمایی است. در بحث تبلیغات یک فیلم بهترین بخشی است که دولت می تواند ورود پیدا کند چراکه هزینه تبلیغات و تیزرهای تلویزیونی بسیار برای سرمایه گذاران گران تمام میشود تا جایی که با هزینه تولید یک فیلم برابری می کند و در این روند مجبور می شوند از آن صرفه نظر کنند در این شرایط فیلم دیده نمی شود. در گذشته شهرداری بیلیبورد های رایگانی را در اختیار فیلمسازان قرار می داد اما در حال حاضر این امکان از آنها گرفته شده است.

_البته در بحث های اقتصادی در سینما شرایط های زیادی را می توان بررسی کرد زمان اکران برای فیلمها بسیار مهم است مثلاً لطمه ای که فیلم سینمایی «من دیگو مارادونا هستم» خورد یکی از دلایلش زمان بد اکران برای این فیلم بود؟

یک فیلم باید در شرایط مناسب و مدت زمان کافی اکران عمومی شود تا مخاطب خودش را پیدا کند اگر فیلمی همچون فیلم سینمایی «من دیگو مارادونا هستم» در جشنواره فیلم فجر مورداستقبال قرار می گیرد و در بخش های مختلف کاندید دریافت سیمرغ بلورین میشود قطعاً نکته ای در آن وجود داشته است نباید با رفتار غلط این فیلم را به لحاظ اقتصادی با مشکل روبرو کنیم آن هم فیلمی که در بخش خصوصی ساخته شده است حداقل حمایت از این فیلم توسط دولت می توانست این باشد که کمی به آن فرصت دهد تا بیشتر دیده شود.

_البته باید به سود وزیاد سینمادار همفکر کرد.

البته سینمادار هم حق دارد و نمی توان باید به لحاظ مادی تامین شود و اگر ببیند فیلمی فروش نمی کند علاقه ای به اکران آن ندارد این را هم د نظر داشته باشید تمام این استرس ها به دلیل کمبود سالنهای سینما است اگر سالن سینما به اندازه کافی وجود داشت بسیاری از از مشکلات در حوزه اقتصاد را می توانستیم حل کنیم البته این یکی از فاکتورهایی است که به آن اشاره دارم برخی فیلمها باید در دراز مدت حل شود. اگر فیلمی که از آن نامبردم فیلم بدی بود در جشنواره دیده نمی شد برایش پارتی بازی که نکرده اند. این فیلم سینمایی تبلیغاتش درزمانی قرار گرفت که تمام تابلو های شهری در خدمت نمایش نقاشی و سایر موارد دیگری غیر از سینما بود و این موضوع به این فیلم لطمه زد.فیلم سینمایی چون دیگو مارادونا می توانست در فرصت بهتری اکران شود ایام نووز برای این فیلم خانوادگی بهترین فرصت بود اما همچنان اعتقاد دارد در بازه زمانی مشخصی این فیلم در بین مردم مخاطب های زیادی پیدا خواهد کرد.

_اخیراً رسانه ملی هزینه های زیادی را برای پخش تیزرهای تبلیغاتی یک فیلم سینمایی می گیرد.

از طرفی نباید فراموش کنیم که تلویزیون هزینه زیادی برای تبلیغات میگیرد و این خود به اقتصاد سینما لطمه می زند. چگونه می شود که یک فیلم را تبلیغ کرد در شرایطی که هزینه تبلیغش برابر با تولید آن می شود؟! در چنین شرایطی باید قبول داشته باشیم که اقتصاد سینما بی آنکه بخواهیم بیمار می شود. در این زمان است که دولت می تواند وارد عمل شود واز فیلم حمایت کند. در نتیجه می توان گفت دولت در دو بخش می تواند به فیلم هایی که در بخش خصوصی ساخته می شود کمک کند یکی در زمان اکران فیلم است که نیاز به تبلیغات داد و دیگری ساخت سینما است هر اندازه که تعداد سالن های خوب سینما افزایش پیدا کند قطعاً چرخه اقتصاد در سینما رونق پیدا خواهد کرد. اما به یک مسئله اطینان دارم و آن هم این است که هیچ کسی دوست ندارد چراغ سینما خاموش شود.

_ موافق این هستید که تهیه کننده ها در بخش خصوصی موفق تر از تهیه کنندگان دولتی عمل می کنند و فیلم های پرفروش و موفق بیشتر به این دسته از تهیه کنندگان بر می گردد؟

قطعاً تهیه کننده هایی که با هزینه های شخصی خود و یا بودجه ای که خارج از دولت است وارد سینما می کنند و فیلم های خوبی می سازند. بنده اولین فیلم های خودم را در زمان انقلاب با هزینه شخصی ساختم. فیلم سینمایی «مدار بسته» جزو همین دسته است. در آن زمان نه کمک های دولتی و نه بانک سرمایه گذاری بود تا به فیلم ساز و سینماگر کمک کند تا فیلمش را بسازد.  واقعاً در آن شرایط به گونه ای کارمیکردیم که اصلاً احساس نیاز نمی کردیم که دولتبه ما کمک کند. تقریباً از سال 66 الی 67 بود که وام های به سینماگر برای تولید فیلم سینمایی تعلق می گرفت. به نظرم اگر نگاه دولت حمایتی باشد اصلاً نیازی نیست که نگران بسیاری از مسائل باشیم  و برخی از هزینه ها صرف تجهیز و ساخت سینما می شود.

البته به دلیل این که بدنه بخش خصوصی نحیف است دولت در ساخت آثار فاخر و پرهزینه می تواند وارد عرصه عمل شود. اصلاً در این بخش دولت می تواند درخشش خوبی داشته باشد البته من اعتقاد دارم برای رونق اقتصادی در سینما بایدبخش خصوصی را وارد تولید این آثار هم کرد.

_جدای بحث دولت دیگر چه نکته ای باعث ضعف اقتصاد سینمای ایران طی این چند سال اخیر شده است؟

یکیاز ضعف هایی که وجود دارد در این زمینه به تله فیلمها بر می گردد پارتی بازی و رفیق بازی نیز در این حوزه ضربه بسیار بدی به اقتصاد سینما زد که می توان آنرا مورد برسی وارزیابی دقیق قرار داد.در این بخش کاررابه کسانی سپردند که تخصصی در این باره نداشتند. ساخت فیلم امری تخصصی است که به زحمت به دست می اید متاسفانه تعدادی از افراد فکر می کنند که تهیه کننده فردی استکه فقط هزینه های مادی فیلم را تامین می کند بلکه تامین کننده بودجه فیلم نامش سرمایه گذار است. هزینه ای که دولت برای تولید فیلم به افرادی که هیچ شناختی از این روند ندارد می دهد باید بداند که به بی راهه خواهند رفت.

_واقعاً اطمینان قلبی شما این است که بخش خصوصی می تواند بدون حمایت مستقیم مالی دولت وارد تولید فیلم شود و موفق هم عمل کند.

یک بار عرض کردم در اوایل انقلاب این اتفاق د حال شکل گیری بود متاسفانه عده ای اجازه این کار را ندادند. در همان ابتدا ما نیت داشتیم که تعاونی هایی تشکیل بدهیم که تنها فیلم تولید کند و خودش بتواند آن را دربخش های مختلف عرضه کند که در نهایت به بنبست خوردیم. شما فکر کنید این اتفاق ها در زمانی افتاد که ما تجربه نداشتیم بلکه جوان های عاشقی بودیم که تنها هدف خدمت به سینما بود اما امروز با گذشت بیش از بیست سال صاحب تجربه های گران بهایی شدیم که قطعاً می تواند موفقیت های زیادی را در بخش خصوصی برای ما به همراه داشته باشد.  باید به لحاظ اقتصادی انقدر سینمای ایران توانمند شود که بتواند با سینمای دیگر کشورها ارتباط برقرار کند.

استفاده از مطلب با ذکر منبع بلامانع است.(هنردستان)

۰ دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

 

تمامی حق و حقوق این وب سایت متعلق به آژانس هنری هنردستان می باشد.

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?