همه را به آینده نمی برند

لینک کوتاه :

به اشتراک بگذارید:

امتیاز دهید

«همه را به آینده نمی‌برند» مجموعه‌ای است شامل بیست و شش اثر نقاشی و هشت اثر حجم.

به گزارش هنردستان ، مجتبی امینی (م. ۱۳۵۷، سبزوار، ایران)

در سال ۱۳۷۸ دیپلم طراحی گرافیک از هنرستان کمال الملک سبزوار و کارشناسی نقاشی را در سال ۱۳۸۷از دانشکده هنر های زیبا دانشگاه تهران دریافت کرده است.

چیدمان ها، نقاشی ها و مجسمه‌ها و همبندی‌های امینی ناخجسته و هولناک اند و به خاطرات کودکی او و تجربه اش از رویارویی با مرگ بازمی گردند. هرچند بعدها به ابزاری برای شفای روحی تبدیل شده اند و به تامل در وضعیت انسان هایی می پردازند که از سرزمین خود رانده شده اند. آثار امینی سیاهه ای اندوه‌بار از اشیائی مرتبط با ترس و مرگ و هجرت است.  امینی تحت تاثیر هنرمندانی چون جوزف بویس، آنسلم کیفر و شهره فیض جو است. او برای خلق آثارش از موادی مانند چرم، آهن، پوست گوسفند، صابون، پشم شتر و سریش و کاغذ سنباده استفاده می کند.

او نمایشگاه های متعددی را در داخل و خارج از ایران برگزار کرده است. امینی در تهران زندگی و کار می کند.

در استیتمنت این نمایشگاه آمده است :

«همه را به آینده نمی‌برند» مجموعه‌ای است شامل بیست و شش اثر نقاشی و هشت اثر حجم. نقاشی‌ها روی بوم اجرا شده و حجم‌ها از جنس قیر و گچ پخته با سازه‌های آهنی‌اند.
تعدادی از نقاشی‌ها تصاویری انتزاعی، ساده شده، با جزئیات کم نشان‌دهنده چشم‌اندازهای طبیعی، منظره‌هایی از طبیعت، البته نه طبیعتی تکامل یافته که طبیعتی انگار تازه شکل گرفته یا تازه خلق شده، را نمایش می‌دهند. هنرمند همین طبیعت نوپدید را انگار از پشت پرده‌ای یا شیشه‌ای رنگ شده، مخدوش، در مقابل چشمان بیننده قرار می‌دهد. به این جهان مینیمال که در این نقاشی‌ها خلق شده، چهره‌هایی اضافه می‌شوند در حال نگریستن، چه نگریستن به بیننده، چه به افق در جهان اثر، چه خیره به بیرون کادر.
کامل کننده مجموعه در کنار نقاشی‌ها، آثار حجمی قرار دارند. تندیس‌هایی با ساختار خشن و محکم، شبیه به پوشش بالاتنه‌ای خالی از جسم، انگار این اشیا آدمی را پوشانده بودند و اکنون آن کس دیگر در آن جای تعیین شده خودش نیست، جابجا شده و پوشش را رها کرده است.
این پوشش‌های به جا مانده در کنار چهره‌هایی که به افق می‌نگرند یا بیرون کادر را می‌بینند یا به بیننده خیره‌اند یا به گذشته یا به آینده، نشان از رخدادی نو با مناسباتی نو دارند. این رخداد تغییر است، تغییری ملموس، تغییری که سیلی از جامعه را با خود می‌برد و بسیاری را که جا می‌گذارد.

از نمایشگاه هایی که وی به صورت انفرادی برپا کرده می توان به :

1377 – نمایشگاه نقاشی در کلانتری سابق سبزوار

۱۳۸۹ – برنامه کودکان، نگارخانه هنر گلستان،تهران، ایران

۱۳۹۱ – تلقین; آموز ش مردگان، گالر ی هنر آران، ایران

۱۳۹۵(۲۰۱۶) – پروژه پاسیو، گالر ی محسن،تهران، ایران

۱۳۹۵ – «خابت»، محسن هنر،تهران، ایران

۱۳۹۸(۲۰۱۹) – سایه، گالری محسن،تهران، ایران

اشاره کرد .

وی همچنین نمایشگاه هایی به صورت گروهی در ایران ، آلمان ، ولز ، انگلستان ، گرجستان ، تونس و هند ،برپا کرده است .

نمایشگاه مجتبی امینی دوشنبه تاپنجشنبه ازساعت ۱۲ الی ۲۰ و روزهای جمعه از ساعت ۱۶ الی ۲۱ و تا تاریخ ۲۹ آبان ماه در گالری او(o) برپا خواهد بود .